Το μάτι ή αλλιώς ο οφθαλμός μας περιέχει ένα μικρό διάφανο φακό η διάμετρος του οποίου είναι περίπου 10 χιλιοστά και βρίσκεται ακριβώς πίσω από την κόρη.

Ο φακός αυτός είναι υπεύθυνος για την εστίαση των φωτεινών ακτίνων στο κέντρο του οπίσθιου μέρους του οφθαλμού, λειτουργεί δηλαδή όπως ακριβώς μια φωτογραφική μηχανή (στην ουσία η φωτογραφική μηχανή είναι αντίγραφο του ματιού) και για να λειτουργεί σωστά πρέπει να είναι διάφανος σαν κρύσταλλο.

Όμως υπάρχουν περιπτώσεις που ο φακός αυτός θολώνει και η θόλωση αυτή ονομάζεται καταρράκτης.

Η εμφάνιση του προβλήματος έχει να κάνει με την ηλικία του ατόμου και συνήθως κάτι τέτοιο συμβαίνει σε ηλικίες άνω των 50 ενώ σπάνια θα παρατηρηθεί σε μικρότερες ηλικίες και ακόμη σπανιότερα σε βρέφη ή παιδιά.

Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι η προοδευτική μείωση της όρασης και η αδυναμία διόρθωσης του προβλήματος με γυαλιά. Χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι η θόλωση της όρασης κυρίως στο έντονο ηλιακό φως ή κατά την νυχτερινή οδήγηση και όταν προσπίπτουν οι προβολείς των αντίθετα κινούμενων αυτοκινήτων.

Επίσης, περιπτώσεις όπου έχουμε παράδοξη αύξηση της μυωπίας σε ασθενείς πάνω από τα 50 ο καταρράκτης και η ταχεία εξέλιξή του είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει καθώς η ταχεία εξέλιξη του είναι αυτή που οδηγεί σε μια πρόσκαιρη βελτίωση της κοντινής όρασης.

Ως αίτια δημιουργίας του καταρράκτη θα πρέπει να αναζητήσουμε και παθήσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης καθώς και η λήψη φαρμάκων όπως η κορτιζόνη.

Θεραπεία:

Η θεραπεία του καταρράκτη είναι εφικτή μόνο με μικροχειρουργική αφαίρεση του θολωμένου φακού και η αντικατάστασή του από έναν τεχνητό φακό, ακρυλικό ο οποίος λέγεται ενδοφακός. Φάρμακο ή θεραπεία για τον καταρράκτη δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει κάποιο φάρμακο που να αποτρέπει την εξέλιξή του.